Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΛΙΒΟΙΑΣ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΓΙΑΣ

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΛΙΒΟΙΑΣ ΕΓΙΝΕ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΑΣ.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ... ΜΗΝ ΤA ΧΑΣΕΤΕ.

   ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΜΕΛΙΒΟΙΑΣ

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2010 ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΟ ΑΓΙΑΣ

   Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΛΙΒΟΙΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΚΟΥΝΤΑΡΑΣ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΑΣ.

   Ως δήμαρχος της Μελίβοιας άφησε ένα τεράστιο έργο για την παραλία της περιοχής μας αλλά και για τις αγροτικές καλλιέργειες.

   Το έργο αυτό ειδικά για την παραλία εντυπωσίαζε τους επισκέπτες και αμέσως έγινε γνωστός ως ο δήμαρχος των έργων.

   Ήταν δύσκολο να αποφασίσει κάποιος για να γίνει δήμαρχος σε ένα τόσο μεγάλο δήμο, αλλά ο αποφασιστικός Αντώνης έκανε τις πρώτες δηλώσεις για την υποψηφιότητά του στον νέο δήμο Αγιάς στις 8 Μάη στη γιορτή του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο www.melivoia.blogspot.com. Παρακολουθήστε το βίντεο (ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΣΤΗ ΒΕΛΙΚΑ ΜΕΛΙΒΟΙΑΣ) (1)) .

   Περιμένοντας τα πρώτα αποτελέσματα.






 Βίντεο: Περιμένοντας τα πρώτα αποτελέσματα.



 

Στην αυλή του σχολείου η Μάχη άρχισε.

   Σ’ αυτό το σημείο στην αυλή του σχολείου, όρθιος ο δήμαρχος Μελίβοιας, περιμένει να ακούσει τα πρώτα αποτελέσματα αν θα είναι ο πρώτος δήμαρχος Αγιάς. Τι να την κάνει την καρέκλα, μήπως κάθισε ποτέ τα προηγούμενα δεκάξι χρόνια -σε καρέκλα; Είναι νέος και τρέχει.

    Έφθασαν τα πρώτα αποτελέσματα, όχι και τόσο καλά.






Βίντεο: Έφθασαν τα πρώτα αποτελέσματα.

   Λεπτό προς λεπτό η καταγραφή και με βίντεο

1

Τα αποτελέσματα έρχονται από τα δυτικά του δήμου Αγιάς… δεν είναι και τόσο καλά.

Ο πρώην κοινοτάρχης Μελίβοιας -για δέκα χρόνια περίπου -Απόστολος Αναγνωστούλης.

Αριστερά στα σκαλοπάτια του σχολείου περιμένει τα αποτελέσματα η γιαγιά Τασιώ.

   Τα αποτελέσματα συνεχίζουν και έρχονται, είναι καλά.

1

Και ο Γιώργος Γκουντάρας του Κ. χαρούμενος είναι, σίγουρα θα βγει ο Αντώνης, έλεγε.

 Όλοι περιμένουν.


   Βίντεο: Το 81%  πήρε στο χωριό της γιαγιάς του Μαρίας, στην Καρίτσα.
   Ο πρόεδρος της Μελίβοιας Αθανάσιος Μπελιάς λέει, ότι έχει στο νου του να φτιάξει στο χωριό πολλά και διαφορετικά πράγματα.

    Ο Νίκος Αργύρης φέρνει τα πρώτα αποτελέσματα: Μέχρι στιγμής σ’ αυτό το τμήμα ο Αντώνης Γκουντάρας παίρνει το 80% των ψήφων.

 Ο προ των θυρών δήμαρχος του διευρυμένου δήμου Αγιάς Αντώνης Γκουντάρας , άλλαξε όψη.

Ο Αντώνης Μπελιάς φέρνει καλά αποτελέσματα

Ο πρόεδρος της Μελίβοιας Αθανάσιος Μπελιάς φέρνει καλά αποτελέσματα.

Βίντεο: Δήλωση του Δημοτικού Συμβούλου Μελίβοιας Γρηγόρη Καλαγιά και η πρώτη δήλωση του Αντώνη Γκουντάρα ως δήμαρχος Αγιάς.

  Ο Αντώνης ξεπερνά κατά πολύ το 50% , τα πρόσωπα παίρνουν διαφορετική μορφή

    Ο πρόεδρος της Μελίβοιας κάνει τις πρώτες δηλώσεις: Έχω καλά πράγματα στο μυαλό μου και όλα θα γίνουν, είπε.

Βίντεο: Η γιαγιά Τασία πλησιάζει τον εγγονό της να τον συγχαρεί.

 Με τον πρόεδρο της Μελίβοιας Αθανάσιο Μπελιά.

   Οι πρώτες δηλώσεις του πρώτου δημάρχου Αγιάς Αντώνη Γκουντάρα.

 Τα πρώτα συγχαρητήρια από την γιαγιά του.






 Βίντεο: Φωτογραφίσεις και Βεγγαλικά.

 Τα βεγγαλικά έφτιαξαν την νύχτα μέρα.

Με τον αδερφό του Γιάννη.

 Με τον πρόεδρο και τον σύμβουλο

Με την μητέρα του.

Με τον Στέφανο Γκουντάρα.


Βίντεο: Συγχαρητήρια από όλους τους Μελιβοιώτες.




    Συγχαρητήρια απ’ όλους τους παρευρισκόμενους στην αυλή του σχολείου.

 Η πρώτη ανοιχτή ομιλία ως δήμαρχος Αγιάς.



Βίντεο: Πετύχαμε μια μεγάλη νίκη. Ο δήμος Αγιάς θα γίνει ο καλύτερος του νομού μας.

   Με τον αέρα του δημάρχου των έργων ο Αντώνης Γκουντάρας έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος Αγιάς και στις επαναληπτικές εκλογές στις 14 Νοέμβρη εκλέχτηκε πρώτος έναντι του αντιπάλου του Κυριάκου Πατσά καταγόμενου από την Ανατολή η Σελήτσιανη: έλαβε 47,50% στον πρώτο γύρο και 58,95% στον δεύτερο.

ΕΥΘΑΛΙΑ ΤΣΙΝΤΖΙΡΑΚΟΥ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Τσιντσιράκου Ευθαλία του Στεφάνου 15-7-95 στην Βελίκα. ΣΕΛ 172-180.

Ευταλία Τσιντζιράκου

Η Ευταλία Τσιντζιράκου με την εγγονή της Λίτσα Ευ. Τσιντζιράκου.
...............................................................

 

  Ν.Τ. Γράφω τα παρακάτω όπως ακριβώς μου τα διηγήθηκε η Τσιντζιράκου Ευθαλία του Στεφάνου. Γεννήθηκε το 1912.

   Τον πατέρα μου τον έλεγαν Δημήτρη Τζαλαβούρα. Ο Δημήτρης είχε αδέρφια: Tον Γιώργο, Μιλτιάδη, Βασίλη, Σταύρο, Θανάση (πατέρας της Μυγδάλος Ρήγα). Ο Αλέξης Τζαλαβούρας ήταν ξάδερφος του πατέρα μου. Είχε αδερφή και την Ανθυμούλα, μάνα του Κλεάνθη Δημινίκου. Ο πρόεδρος της Σωτηρίτσας Κώστας Δημινίκος την είχε γιαγιά. Ο Βασίλης και ο Κλεάνθης Δημινίκος ήταν από το χωριό μας. Από τα αδέρφια του πατέρα μου σκοτώθηκε στον πόλεμο της Μικράς Ασίας ο Σταύρος. Τον παππού μου δεν τον θυμάμαι καθόλου. Τον πατέρα μου τον θυμάμαι όταν ήμουν πέντε χρονών, πέθανε από τη γρίπη το 1917 μαζί με την μάνα μου και έμεινα ορφανή. Πρώτα πέθανε η Μαρία Δουβώρη που ήταν θεια μου. Ήρθε στο σπίτι και είδε την μάνα μου που ήταν άρρωστη και όσο να φύγει από τη μάνα μου και πήγε στο σπίτι της, αυτή πέθανε νωρίτερα από τη μάνα μου. Την μάνα μου την έλεγαν Γλυκερία και πέθανε την ίδια μέρα με τον πατέρα μου. Γλυκερία Τζιουβάνου ή Γκαλιουραί στο επίθετο. Μας άφησαν ορφανά τρία αδέρφια, όλα κορίτσια, εγώ ήμουν πέντε χρονών, την Ευαγγελίτσα που είναι σήμερα στο Βόλο, δύο χρονών, που την έδωσαν σ' ένα σπίτι στη Λάρισα τριών χρονών την μεγάλωσε την πάντρεψε, μα για κακή της τύχη τον άντρα που πήρε τον έδειραν οι Γερμανοί, οχτίκιασε και πέθανε. Έμεινε χήρα. Απέκτησε ένα παιδί που στο μάτιασαν και έσκασε. Δεν ματαπαντρεύτηκε και μένει στον Βόλο. Η άλλη αδερφή μου, πέθανε μωρό, από πείνα. Όταν πέθαναν οι γονείς μου η αδερφή μου η Ευαγγελία ήταν δύο χρονών και το μωρό δύο μηνών. Ήταν πόλεμος με την Τουρκία. Η θεια μου η Ανθυμούλα ήταν άρρωστη και αυτή και δεν είχαμε κανέναν. Οι μπαρμάδες ήταν στον πόλεμο του 1917. Εμείς τα δυο που ζήσαμε ταλαιπωρηθήκαμε. Όταν πέθαναν οι γονείς μου, ήμουν πέντε χρονών και που να πήγαινα να το βυζάξουν; Ποιος να το καθάριζε και ποιος να το άλλαζε; Πέντε χρονών και έσερνα και το μωρό. Πάαινα σε μάνα να το βυζάξει και μας σιχαίνονταν. Άπλυτα, παρατημένα ήμασταν. Έπαιζαν στης θειας Ανθυμούλας την αυλή (στην Αλευριά) τα άλλα κορίτσια και άφησα το μωρό στον πλάτανο να παίξω και εγώ. Ξύπνησε και έκλαιγε το μωρό. Το άκουσε ο μπάρμπας Σταύρος που δεν είχε σκοτωθεί ακόμα και με μάλωσε. "Φταλιώ, μουρή; Πού το έχεις του κουρίτσ' ;"

  Το παίρνω και πάω με τα άλλα δυο αδέρφια και ξενυχτώ στην πόρτα, από το σπίτι της θειας Καλαθούλους. Ο πατέρας του Ντερβένη (Καλαθάς Γεώργιος) και η μάνα μου ήταν ξαδέρφια. Κοιμηθήκαμε στην πόρτα, στο χατήλι, να μην τους ξυπνήσουμε και τα τρία το ένα παν' στ' άλλο. Βγαίνει ο μπάρμπας μου ο Αχιλλέας, (πατέρας του Γιώργου) και παραλίγο θα μας πατούσε αν δεν τραβιούνταν προς τα πίσω. " Φταλιώ! εσύ είσαι κορίτσιμ' ;" είπε. Μας πήρε μέσα, μας τάισε, μας περιποιήθηκε. Ζούσε η μάνα του παππού Αχιλλέα, η Καλαθήνα, αυτή γνωρίσαμε μανιά. Θα έμεινα στην Χαλκίδα αλλά χάριν σ' αυτήν την γιαγιά που μας μεγάλωσε μ' έκανε πόνος και ήρθα εδώ. Για τη γιαγιά ήρθα εδώ αλλιώς δεν θα ερχόμουν. Σε λίγες μέρες πέθανε το τρίτο κοριτσάκι από την πείνα. Τώρα, την αδερφή μου την μικρότερη ενδιαφέρθηκαν και την έστειλαν σ' ένα σπίτι στην Λάρισα που την μεγάλωσε και όταν παντρεύτηκα πήγαινα και την έβλεπα, και ή κυρία είχε τη φουστούλα που την φορούσε όταν την πήρε και της την έδειχνε. Η αδερφή μου ήταν νευρικιά.

Με την γιαγιά σου φάγαμε ψωμί κι αλάτι, σ’ ένα σπίτι, σ’ ενα κρεβάτι (το παλιόσπιτο δίπλα απ’ το δικό μου- σήμερα δεν υπάρχει) από ένα δωμάτιο και ένα αντρέα μας χώριζε εκεί μέναμε όλοι. Ο Νίκος και ο Μήτσιος, του Βασ. Τσιντσιράκου παιδιά δεν έφευγαν από το δωμάτιο το δικό μου. Εγώ ήμουν καλοδεχούμενη δεν κακοπάθαμε την περάσαμε με την γιαγιά σου αγαπημένες σαν συννυφάδες. Τον Μήτσιο τον Τζιντζιράκο (προπάππο σου) δεν τον θυμήθηκα. Όταν εγώ παντρεύτηκα το 1930 δεν τον βρήκα. Την μανιά την Χάιδω, προγιαγιά σου την έκλεισα τα μάτια εγώ. Η μανιά η Χάιδω ήταν Χαρατσή. Τον Δήμο τον είχε ανιψιό απ' αδερφό. Τον αδερφό της τον έλεγαν Νίκο. Ο Δήμος, Γιώργος, Βασίλης και η Ανθυμούλα Μπλέτσα ήταν παιδιά του Νίκου Χαρατσή. Εμένα μ' έδωσαν στην Αγιά στον γιατρό τον Σαμσαρέλο που με κοιτούσε σαν τα παιδιά του, αλλά σαν λουλός άνθρωπος που ήμουν, μια άλλη γριά με σήκωσε το νου και με πήρε και μ' έστειλε να βοσκώ τα γουμάρια στην Αγιά και μετά ήρθα στο χωριό στο Τζαλαβουραίικο. Ήμουν δώδεκα χρονών όταν πήγα σ' ένα σπίτι στο Βόλο που ήταν μια γυναίκα εκεί, μάλαμα. Με πάντρεψαν οι μπαρμπάδες. Μόνο ο Σταύρος σκοτώθηκε στον πόλεμο….